اَ

· تلفظ: اَ /a/ (با کشش و آهنگ تعجبی؛ گاه «آآ» یا «اَ؟»)
· دستور: صوت / حرف تعجب

· معانی :

۱. حرف تعجب: صدای شگفتی، ناباوری، اعتراض یا هشدار. معادل «نه؟»، «واقعاً؟»، «نگو!» در فارسی.

· مثال‌ها:

کاربرد تعجبی:
علی به محمد می‌گوید: احمد مرد.
محمد می‌گوید: اَ مَگو!
· ترجمه: علی به محمد می‌گوید: احمد مرد. محمد می‌گوید: نه، نگو! / واقعاً؟ نگو!
· کاربرد چوپانی:
چوپان: اَ اَ اَ!
· (گله برمی‌گردد و مسیرش را تغییر می‌دهد.)

یادداشت واژگانی:

· کاربرد: وقتی خبری ناگهانی، ناگوار یا باورنکردنی شنیده شود.

«اَ» در گویش میوند یک صوت چندکاره است که معنای دقیق آن فقط از آهنگ و بافت فهمیده می‌شود:

· با آهنگ بالا و کوتاه = تعجب و ناباوری
· با آهنگ کشیده و تکراری = هدایت گله

در کاربرد چوپانی، اجداد ما نسل‌ها با همین صوت ساده با گله ارتباط برقرار کرده‌اند و این بخشی از دانش بومی ایل میوند است.

نکته: «اَ» با «اَخی» (برای کثیفی به کودکان) فرق دارد؛ هرچند هر دو از خانوادهٔ صوت‌های القایی هستند.