نِفِرج

· تلفظ: نِفِرج /neferj/

· دستور: اسم / صفت / شبه‌جمله (نفرین)

· معانی:

۱. بوی تهوع‌آور
۲. گم، ناپدید
۳. نوعی نفرین به معنای ناپدید شدن یا از بین رفتن بدون هیچ رد و اثری

مثال‌ها:
· بو نفرجس آدم اِکشه.
· بوی تهوع‌آورش آدم را می‌کُشد.
· هرچه مودیس گشتم پیدا نوی، نفرج وی رد وه زمی.
· هرچه این‌طرف و آن‌طرف گشتم پیدا نشد؛ گم و ناپدید شد، رفت به زمین.
· نفرج وهی!
· ناپدید شوی! (نفرین)

یادداشت واژگانی، تطبیقی و ریشه‌شناختی

واژهٔ «نِفِرج» در گویش میوند دو حوزهٔ معنایی را به هم پیوند می‌زند: بوی آزاردهنده و ناپدید شدن. در کاربرد نفرینی نیز به معنای آرزوی نیستی و نابودی کامل است.

بررسی تطبیقی

یادداشت ریشه‌شناختی

احتمال دارد «نفرج» از خانوادهٔ واژگان کهن ایرانی با ریشهٔ «naf» به معنی راندن، دور کردن و نفرت باشد. در اوستایی «nafra» به معنی نفرین و راندن آمده است. در فارسی میانه نیز «nafā» مفهوم بیزاری و دوری داشته است. بنابراین «نفرج» در گویش میوند بازمانده‌ای از یک ریشهٔ کهن است که هم به بوی بد و هم به نیستی و ناپدید شدن پیوند یافته است.