تَپ

· تلفظ: تَپ /tap/
· دستور: اسم

· معانی تپ:

۱. ترکه‌های نازک و دراز از درختانی که شاخه‌های ترکه‌ای دارند؛ مانند جاز، بادام وحشی، بید و…
۲. دسته‌ای از شاخه‌های درخت بادام، بید یا جاز که کف آغل عشایر زیر پای بره‌ها و بزغاله‌های کوچک پهن می‌شود تا هنگام خوابیدن به پشکل خود آلوده نشوند. این کار همچنین باعث می‌شود برای مدتی نیاز به تمیزکردن آغل نباشد.
۳. شاخهٔ جوان، نازک و قابل‌فرمِ دادن درختان که برای ساخت صنایع‌دستی به کار می‌رود.

کاربرد تپ در صنایع‌دستی:

· از تَپ‌ها برای ساخت رُک، سله، تئیزه و محصولات مشابه استفاده می‌شود که جزء صنایع‌دستی میوند به شمار می‌آیند.

یادداشت واژگانی و فرهنگی

واژهٔ «تَپ» در گویش میوند، با چرخهٔ دامداری سنتی و صنایع‌دستی بومی پیوند خورده است:

· در دامداری، «تَپ» نقش بهداشتی و کاربردی دارد؛ بستری تمیز برای بره‌ها و بزغاله‌ها فراهم می‌کند.
· در صنایع‌دستی، مصالح اولیهٔ سبدبافی و ساخت ابزارهای بومی است.
· این واژه نشان می‌دهد که گویش میوند برای اجزای دقیق طبیعت پیرامون خود، واژه‌سازی تخصصی کرده است.